Μια προαγωγή, ένα νέο project ή μια δημόσια αναγνώριση θα έπρεπε να είναι καθαρός λόγος χαράς.

Η σύγχρονη επαγγελματική κουλτούρα συχνά επιβραβεύει τη διαρκή διαθεσιμότητα:

Σχεδόν σε κάθε οργανισμό υπάρχουν εργασίες «χαμηλού κύρους» ή απλώς δυσάρεστες:

Για τις επιχειρήσεις, η ουσία είναι μία: Λιγότερη κόπωση, καλύτερη συγκέντρωση, πιο καθαρή προτεραιοποίηση.

Για χρόνια, η συζήτηση για τη γονεϊκότητα στην εργασία περιστρεφόταν γύρω από το λεγόμενο «πρόστιμο της μητρότητας»

Υπάρχουν στιγμές που ακούς ένα πλάνο «τέλειο στη θεωρία», αλλά ξέρεις ότι στην πράξη θα δημιουργήσει χάος.

Στους οργανισμούς, οι απειλές δεν εμφανίζονται πάντα ως ξεκάθαρα συμβάντα με συναγερμούς και άμεσες οδηγίες δράσης.

Πολλοί ηγέτες περιγράφουν την αλλαγή ως χαοτική, διαρκή και εξαντλητική. Και δεν είναι υπερβολή: 

Το λάθος, όμως, δεν είναι πάντα η ίδια η εκπαίδευση.

Σε μια αγορά εργασίας που αλλάζει ταχύτερα από τα προγράμματα σπουδών, οι δεξιότητες έχουν γίνει «νόμισμα» καριέρας.