Οι περισσότεροι συνδέουμε το εργασιακό στρες με «μεγάλες» αιτίες: φόρτο, deadlines, κρίσεις. 

Στον επαγγελματικό κόσμο, το ρίσκο συχνά αντιμετωπίζεται σαν απειλή.

Όταν μιλάμε για εξουθένωση, το μυαλό πάει εύκολα στο burnout: υπερφόρτωση, πίεση, αίσθηση ότι «δεν προλαβαίνω».

Για χρόνια, η «καλοσύνη» αντιμετωπιζόταν στον εργασιακό χώρο σαν κάτι ευγενικό αλλά δευτερεύον.

Η πειθώ είναι από τις πιο υποτιμημένες επαγγελματικές δεξιότητες. Δεν αφορά μόνο τις πωλήσεις.

Το 2025 δεν ήταν απλώς «άλλη μια χρονιά αλλαγών».

Τα τελευταία χρόνια η αγορά εργασίας έχει παράγει νέους όρους για να περιγράψει μια κοινή πραγματικότητα:

Για πολλούς υποψηφίους, η συνέντευξη θεωρείται το «τελικό εμπόδιο».

Η Εκπαίδευση Και Ανάπτυξη Προσωπικού μπαίνει το 2026 σε φάση «επιχειρησιακής ανάγκης».

Στον σημερινό κόσμο της συνεχούς διαθεσιμότητας, το «διάλειμμα» συχνά παρεξηγείται ως απώλεια χρόνου.