Όταν ο Σκοπός στην Εργασία Γυρίζει Μπούμερανγκ και Απογοητεύει τους Καλούς Εργαζομένους

Η Δύναμη του Σκοπού και το Κρυφό Ρίσκο

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι οργανισμοί επενδύουν στην έννοια του σκοπού. Δεν αρκεί πλέον μια επιχείρηση να προσφέρει προϊόντα ή υπηρεσίες· καλείται να εξηγήσει γιατί υπάρχει, ποια αξία δημιουργεί για την κοινωνία και πώς οι άνθρωποί της συμβάλλουν σε κάτι μεγαλύτερο από την καθημερινή εκτέλεση καθηκόντων.

Αυτή η προσέγγιση έχει πραγματική αξία. Έρευνες οργανισμών όπως η Gallup δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι που συνδέουν την εργασία τους με έναν ουσιαστικό σκοπό τείνουν να είναι πιο δεσμευμένοι, πιο ανθεκτικοί και πιο πρόθυμοι να συμβάλουν στην επιτυχία του οργανισμού. Όμως υπάρχει και μια λιγότερο συζητημένη πλευρά: όταν ο οργανισμός υπόσχεται σκοπό, αλλά οι διαδικασίες του εμποδίζουν τους εργαζομένους να τον υπηρετήσουν, η απογοήτευση μπορεί να γίνει εντονότερη από ό,τι σε έναν απλώς «ουδέτερο» εργασιακό χώρο.

Το Φαινόμενο της Ματαιωμένης Επίδρασης

Πρόσφατη ανάλυση στο Harvard Business Review αναφέρεται σε ένα κρίσιμο φαινόμενο: τη «ματαιωμένη επίδραση». Πρόκειται για την κατάσταση κατά την οποία οι εργαζόμενοι πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να προσφέρουν περισσότερα στους πελάτες, στους ασθενείς, στους πολίτες ή στους συνεργάτες τους, αλλά περιορίζονται από κανόνες, δείκτες, εγκρίσεις, εσωτερικές πολιτικές ή έλλειψη πόρων.

Το πρόβλημα δεν δημιουργείται πάντα από κακή πρόθεση. Συχνά, οι κανόνες θεσπίζονται για να μειωθεί το κόστος, να περιοριστεί ο κίνδυνος, να διασφαλιστεί συμμόρφωση ή να επιτευχθεί μεγαλύτερη αποδοτικότητα. Ωστόσο, όταν αυτοί οι μηχανισμοί γίνονται άκαμπτοι, απομακρύνονται από τον αρχικό τους σκοπό και καταλήγουν να εμποδίζουν την κρίση, την πρωτοβουλία και την επαγγελματική ευθύνη των ανθρώπων της πρώτης γραμμής.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ SOFT SKILLS

Γιατί Πλήττονται Περισσότερο οι Άνθρωποι της Πρώτης Γραμμής

Οι εργαζόμενοι που έχουν άμεση επαφή με πελάτες, πολίτες ή ασθενείς βιώνουν εντονότερα αυτή την αντίφαση. Βλέπουν καθημερινά τις πραγματικές ανάγκες, αντιλαμβάνονται τι θα μπορούσε να γίνει καλύτερα, αλλά συχνά δεν έχουν την εξουσιοδότηση να ενεργήσουν. Ένας λειτουργός εξυπηρέτησης μπορεί να γνωρίζει πώς να λύσει ένα πρόβλημα πελάτη, ένας νοσηλευτής μπορεί να διακρίνει έναν κίνδυνο για τον ασθενή, ένας εκπαιδευτικός μπορεί να αντιλαμβάνεται τι χρειάζεται ένας μαθητής. Αν όμως το σύστημα δεν τους επιτρέπει να δράσουν, ο σκοπός μετατρέπεται σε πηγή θυμού.

Αυτό έχει άμεσες επιπτώσεις στην επαγγελματική αγορά. Οι σημερινοί εργαζόμενοι, ιδιαίτερα οι νεότερες γενιές, δεν αναζητούν μόνο αμοιβή και ασφάλεια. Θέλουν νόημα, αυτονομία, εμπιστοσύνη και δυνατότητα πραγματικής συνεισφοράς. Οι οργανισμοί που αγνοούν αυτές τις ανάγκες κινδυνεύουν να χάσουν πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό, ακόμη και όταν προσφέρουν καλές αποδοχές.

Από τη Γραφειοκρατία στον Έξυπνο Έλεγχο

Η λύση δεν είναι η κατάργηση κάθε διαδικασίας. Κανένας σοβαρός οργανισμός δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κανόνες, ελέγχους, πρότυπα και μηχανισμούς συμμόρφωσης. Το ζητούμενο είναι η μετάβαση από την καταναγκαστική γραφειοκρατία στην υποστηρικτική γραφειοκρατία.

Αυτό σημαίνει ότι οι κανόνες πρέπει να λειτουργούν ως προστατευτικά όρια και όχι ως εμπόδια. Οι ηγέτες χρειάζεται να εξετάζουν περιοδικά ποιες διαδικασίες εξυπηρετούν πραγματικά τον σκοπό του οργανισμού και ποιες έχουν μετατραπεί σε αυτοσκοπό. Ένας «έλεγχος σκοπού» μέσα από ερωτηματολόγια, συνεντεύξεις και συζητήσεις με την πρώτη γραμμή μπορεί να αποκαλύψει πού οι άνθρωποι νιώθουν ότι τα χέρια τους είναι δεμένα.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ MARKETING, ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΠΕΛΑΤΩΝ

Τι Χρειάζεται η Σύγχρονη Ηγεσία

Η επαγγελματική αγορά χρειάζεται ηγέτες που μπορούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στον έλεγχο και την εμπιστοσύνη. Χρειάζεται managers που εξηγούν γιατί υπάρχουν οι περιορισμοί, ακούν όσους εφαρμόζουν τις διαδικασίες και δίνουν χώρο για τεκμηριωμένη πρωτοβουλία.

Ο σκοπός δεν αποδεικνύεται με συνθήματα στους τοίχους ή με όμορφες δηλώσεις σε εταιρικές παρουσιάσεις. Αποδεικνύεται όταν ο οργανισμός επιτρέπει στους ανθρώπους του να κάνουν τη δουλειά τους με υπευθυνότητα, κρίση και πραγματική επίδραση. Εκεί βρίσκεται και το μεγάλο στοίχημα για τις επιχειρήσεις: να μην υπόσχονται απλώς νόημα, αλλά να δημιουργούν τις συνθήκες ώστε οι εργαζόμενοι να το ζουν καθημερινά.