Burnout: Γιατί οι Μάνατζερ Λυγίζουν πριν από τους Εργαζομένους

Σε μια εποχή που το burnout συζητιέται ανοιχτά, υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που συχνά το «κρύβει» περισσότερο: οι μάνατζερ. Ο λόγος δεν είναι ότι αντέχουν πάντα καλύτερα. Είναι ότι νιώθουν πως δεν επιτρέπεται να λυγίσουν, γιατί λειτουργούν ως «αμορτισέρ» ανάμεσα στη διοίκηση και στις ομάδες τους. Όμως τα δεδομένα δείχνουν ότι η πίεση στους ρόλους μεσαίας διοίκησης έχει φτάσει σε οριακό σημείο, με ολοένα περισσότερους να δηλώνουν υπερφόρτωση, άγχος και εξάντληση.

Η Αθέατη Πίεση τού Ρόλου: Από πάνω Στόχοι, από κάτω Ανάγκες

Ο σύγχρονος μάνατζερ δέχεται ταυτόχρονα δύο ρεύματα πίεσης. Από τη μία, η διοίκηση ζητά αποτελέσματα, περιορισμό κόστους, γρήγορη προσαρμογή και «λιγότερα λάθη». Από την άλλη, οι εργαζόμενοι απαιτούν υποστήριξη, καθοδήγηση, καθαρή επικοινωνία, δικαιοσύνη και ουσιαστικό coaching. Αυτή η διπλή απαίτηση κάνει τον ρόλο λιγότερο «διαχειριστικό» και περισσότερο συναισθηματικά απαιτητικό.

Ενδεικτικά, έρευνα της Capterra αναφέρει ότι περίπου 7 στους 10 middle managers δηλώνουν ότι νιώθουν συχνά ή πάντα υπερφορτωμένοι/αγχωμένοι/καμένοι. Παράλληλα, το Global Talent Barometer της ManpowerGroup έχει επισημάνει ότι οι middle managers εμφανίζουν από τα υψηλότερα επίπεδα καθημερινού στρες.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ SOFT SKILLS

Gen Z και Υβριδική Εργασία: Το Νέο Crash Test Ηγεσίας

Η είσοδος της Gen Z σε ώριμες ομάδες και η κανονικοποίηση της υβριδικής εργασίας αλλάζουν τους κανόνες. Οι νεότερες γενιές δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα σε νόημα, ανάπτυξη, ψυχική υγεία και όρια χρόνου. Αυτό δεν είναι «ιδιοτροπία». Είναι σήμα αγοράς: οι οργανισμοί που αγνοούν αυτές τις αξίες δυσκολεύονται να προσελκύσουν και να κρατήσουν ταλέντο.

Ταυτόχρονα, το υβριδικό μοντέλο αυξάνει την ανάγκη για ξεκάθαρες προσδοκίες, δίκαιη αξιολόγηση και συστηματική επικοινωνία. Όταν αυτά λείπουν, ο μάνατζερ γίνεται ο άνθρωπος που «μπαλώνει» κενά: λύνει παρεξηγήσεις, επαναφέρει προτεραιότητες, διαχειρίζεται συγκρούσεις και κρατά συνοχή σε ομάδες που δεν συγχρονίζονται πάντα.

Η «Άπειρη» Εργάσιμη Ημέρα: Meetings, Ειδοποιήσεις και Χαμένος Χρόνος

Το burnout των μάνατζερ δεν τροφοδοτείται μόνο από στόχους. Τροφοδοτείται και από τον κατακερματισμό της ημέρας. Η Microsoft, μέσα από το Work Trend Index και συναφείς αναλύσεις, έχει περιγράψει το φαινόμενο της «infinite workday»: συνεχείς διακοπές από συναντήσεις, email και ειδοποιήσεις που αφήνουν ελάχιστο πραγματικό χρόνο συγκέντρωσης.

Σε αυτό το περιβάλλον, ο μάνατζερ είναι συχνά ο «κόμβος» όλων: εγκρίσεις, status updates, one-to-ones, αναφορές, διαχείριση κρίσεων. Όσο περισσότερα meetings, τόσο λιγότερος ποιοτικός χρόνος για ηγεσία. Και όσο λιγότερη ηγεσία, τόσο περισσότερα προβλήματα επιστρέφουν ως «επείγοντα».

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ (HR)

Burnout δεν είναι «Αδυναμία». Είναι Εργασιακό Φαινόμενο

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει εντάξει το burn-out στο ICD-11 ως εργασιακό φαινόμενο που προκύπτει από χρόνιο, μη διαχειρισμένο στρες στην εργασία, με χαρακτηριστικά την εξάντληση, την αποστασιοποίηση/κυνισμό και τη μειωμένη αποτελεσματικότητα. Αυτό έχει πρακτική σημασία για την επαγγελματική αγορά: η λύση δεν είναι «λίγη γιόγκα ακόμη». Είναι αλλαγή συστημάτων.

Από Wellness σε Redesign: Τι Κάνει Πραγματικά Διαφορά

Οι οργανισμοί που βλέπουν αποτέλεσμα μετακινούνται από επιφανειακές δράσεις σε επανασχεδιασμό εργασίας:

• Επανασχεδιασμός ρόλων και προτεραιοτήτων: λιγότερα “όλα είναι επείγοντα”, πιο καθαρά KPIs και ρεαλιστικό workload.
• Μείωση meeting load: κανόνες για διάρκεια, συμμετέχοντες, «ζώνες χωρίς meetings» και ασύγχρονα updates όπου γίνεται.
• Μικρότερα reporting lines ή καλύτερη υποστήριξη: όταν αυξάνονται οι άμεσες αναφορές, αυξάνεται εκθετικά και το συναισθηματικό/διοικητικό φορτίο. Σχετικές αναλύσεις της Deloitte για το μέλλον του middle management δείχνουν ότι οι μάνατζερ συχνά νιώθουν απροετοίμαστοι για τα «people-manager» καθήκοντα και ζητούν τεχνολογική ενίσχυση.
• Έξυπνη αξιοποίηση τεχνολογίας: AI assistants για σύνοψη, προετοιμασία, οργάνωση, καθώς και analytics φόρτου για έγκαιρη πρόληψη υπερφόρτωσης.
• Εκπαίδευση ηγεσίας με ψυχολογικό υπόβαθρο: coaching δεξιότητες, δύσκολες συζητήσεις, πρόληψη εξάντλησης, ενδυνάμωση ομάδων.

Για την αγορά εργασίας, το μήνυμα είναι καθαρό: Η ανθεκτικότητα των μάνατζερ δεν είναι «soft θέμα». Είναι παράγοντας παραγωγικότητας, διακράτησης και ποιότητας εκτέλεσης. Και το 2026, οι οργανισμοί που θα ξεχωρίσουν θα είναι αυτοί που θα προστατεύσουν τη διοικητική τους «ραχοκοκαλιά», πριν σπάσει.