Στην Εποχή Του GenAI, Η Δουλειά Δεν Μειώνεται. Επιταχύνεται

Γιατί η Υπόσχεση «Λιγότερη Ρουτίνα» Καταλήγει συχνά σε «Περισσότερη Ένταση»

Η γενετική τεχνητή νοημοσύνη (GenAI) μπήκε στις επιχειρήσεις με μια ελκυστική υπόσχεση: να «κόψει» τη βαρετή δουλειά (emails, αναφορές, σύνοψη πληροφοριών, κώδικα), ώστε οι άνθρωποι να εστιάζουν σε πιο δημιουργικές και στρατηγικές δραστηριότητες. Όμως μια νέα γραμμή έρευνας δείχνει ότι η πραγματικότητα μπορεί να είναι πιο σύνθετη: αντί να μειώνει το έργο, η AI συχνά το εντατικοποιεί—με γρηγορότερο ρυθμό, ευρύτερο εύρος καθηκόντων και περισσότερες ώρες «διάχυτης» εργασίας μέσα στη μέρα.

Πώς η AI «Ανοίγει» το Εύρος των Καθηκόντων

Ένα βασικό μοτίβο είναι αυτό που οι ερευνητές περιγράφουν ως διεύρυνση εργασιών: επειδή τα εργαλεία AI μειώνουν το εμπόδιο εκκίνησης και «γεφυρώνουν» κενά γνώσης, εργαζόμενοι αρχίζουν να δοκιμάζουν καθήκοντα που πριν ανήκαν σε άλλες ειδικότητες. Product στελέχη δοκιμάζουν να γράψουν κώδικα, ερευνητές αναλαμβάνουν τεχνικά tasks, ομάδες λειτουργιών στήνουν αυτοματισμούς που παλαιότερα θα ανέθεταν αλλού. Αυτό συχνά μοιάζει ενδυναμωτικό, αλλά συσσωρευτικά αυξάνει την ποσότητα και την πολυπλοκότητα της δουλειάς που «χωρά» στο ρόλο ενός ατόμου.

Στην πράξη, αυτή η επέκταση ρόλων δημιουργεί και «δευτερογενές φορτίο»: περισσότερος έλεγχος, περισσότερες διορθώσεις, περισσότερη καθοδήγηση από ειδικούς που καλούνται να επιβλέψουν AI-assisted παραδοτέα. Το αποτέλεσμα; Η ορατή παραγωγικότητα ανεβαίνει, αλλά η αόρατη εργασία (review, alignment, quality assurance) επίσης φουσκώνει.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ MARKETING, ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΠΕΛΑΤΩΝ

Όταν τα όρια Δουλειάς και Ανάπαυσης γίνονται Θολά

Η AI κάνει την έναρξη μιας εργασίας τόσο εύκολη—μια «γρήγορη προτροπή» αντί για άδειο έγγραφο—που πολλοί αρχίζουν να στριμώχνουν μικρά κομμάτια δουλειάς σε στιγμές που παλαιότερα ήταν διαλείμματα. Προτροπές στο διάλειμμα, «ένα τελευταίο prompt» πριν φύγω, ένα draft αργά το βράδυ «αφού είναι 2 λεπτά». Η εμπειρία μοιάζει ελαφριά, σχεδόν σαν συνομιλία, αλλά μειώνει τις φυσικές παύσεις ανάκτησης και επεκτείνει τη δουλειά σε περισσότερες ώρες της ημέρας.

Αυτό συνδέεται με μια ευρύτερη τάση που καταγράφεται και σε εταιρικές μελέτες για τη σύγχρονη εργασία: το φαινόμενο του «infinite workday», όπου οι ψηφιακές ροές (chat, notifications, micro-tasks) κάνουν την εργασία να μοιάζει συνεχής.

Περισσότερο Multitasking, Λιγότερη Καθαρή Σκέψη

Με τα AI εργαλεία να τρέχουν παράλληλα (εναλλακτικές εκδοχές, agents, γρήγορες δοκιμές), πολλοί μπαίνουν σε ρυθμό «πολλαπλών νημάτων» εργασίας: γράφω κάτι ενώ η AI ετοιμάζει άλλο, ελέγχω outputs, γυρίζω σε tasks που ήταν παγωμένα. Αυτό αυξάνει την ταχύτητα, αλλά και το γνωστικό φορτίο: συχνές εναλλαγές προσοχής, περισσότερα ανοιχτά μέτωπα, μεγαλύτερος κίνδυνος κόπωσης και λαθών.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ

Τι Χρειάζεται η Επαγγελματική Αγορά

Η αγορά δεν ζητά απλώς «υιοθέτηση AI». Ζητά βιώσιμη παραγωγικότητα, ποιότητα, συμμόρφωση, διαχείριση κινδύνου και ανθρώπους που αντέχουν στον χρόνο. Εδώ μπαίνει η ανάγκη για μια πρακτική προσέγγιση: κανόνες χρήσης AI, σαφή όρια, ροές εργασίας που προστατεύουν συγκέντρωση και κρίση, και κουλτούρα όπου η ταχύτητα δεν γίνεται αυτοσκοπός.

Χρήσιμες αρχές που προτείνονται στη διεθνή συζήτηση είναι: σκόπιμες παύσεις πριν από κρίσιμες αποφάσεις, σειριοθέτηση (batching) αντί για μόνιμη ανταπόκριση σε ειδοποιήσεις/outputs και ανθρώπινη γείωση—σταθερός χρόνος για διάλογο, ανατροφοδότηση και πολλαπλές οπτικές που η AI δεν μπορεί να υποκαταστήσει.

Η AI μπορεί όντως να ενισχύσει την αποδοτικότητα, και διεθνείς οργανισμοί όπως ο OECD καταγράφουν μετρήσιμα οφέλη παραγωγικότητας σε πολλές εργασίες γνώσης. Όμως το κεντρικό ερώτημα για τους ηγέτες δεν είναι μόνο «τι κερδίζουμε», αλλά τι ρυθμό, τι φορτίο και τι προσδοκίες δημιουργούμε. Γιατί όταν «γίνεται εύκολο να κάνεις περισσότερα», γίνεται και πιο δύσκολο να σταματήσεις.