Πότε η Πρωτοβουλία και η Επιπρόσθετη Προσπάθεια σε Εξοντώνει και πως να το Διαχειριστείς

Η πρωτοβουλία θεωρείται «χρυσό» προσόν στην επαγγελματική αγορά. Οι οργανισμοί ζητούν ανθρώπους που βλέπουν ευκαιρίες, βελτιώνουν διαδικασίες, προτείνουν λύσεις και κινούν την αλλαγή. Όμως, μια λιγότερο προφανής πλευρά αρχίζει να τεκμηριώνεται όλο και περισσότερο: η προδραστική συμπεριφορά έχει και κόστος, ειδικά όταν μπαίνει πάνω σε μια ήδη φορτωμένη ημέρα.

Σύμφωνα με έρευνα στη Σκανδιναβική Ψυχολογία Εργασίας, το “taking charge” (όταν κάποιος αναλαμβάνει να αλλάξει τον τρόπο που γίνεται μια δουλειά) συνδέεται μέσα στην ίδια μέρα με αυξημένη αίσθηση «απομείωσης ενέργειας» στο τέλος της εργασίας, ιδιαίτερα όταν ο εργαζόμενος έχει χαμηλό έλεγχο πάνω στη δουλειά του. Με απλά λόγια: όταν δεν μπορείς να ρυθμίσεις ρυθμούς, προτεραιότητες και χρόνο, η πρωτοβουλία «κοστίζει» περισσότερο.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Γιατί η Βελτίωση Κουράζει Περισσότερο από τη Ρουτίνα

Οι ρουτίνες έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα: αυτοματοποιούν αποφάσεις. Όταν κάνεις κάτι συχνά, ο εγκέφαλος καταναλώνει λιγότερους νοητικούς πόρους. Η πρωτοβουλία, αντίθετα, διακόπτει τη ροή και απαιτεί: ανάλυση νέων πληροφοριών, επιλογή εναλλακτικών, διαχείριση αβεβαιότητας, και συχνά «πολιτικό» χειρισμό (πώς θα το επικοινωνήσω, ποιοι θα επηρεαστούν, τι αντιδράσεις θα προκύψουν). Αυτή η γνωστική επένδυση μπορεί να μειώσει προσωρινά την απόδοση σε άλλες απαιτητικές εργασίες αργότερα μέσα στη μέρα.

Η διεθνής βιβλιογραφία για την προδραστικότητα δείχνει επίσης ότι τα οφέλη δεν είναι δεδομένα σε κάθε πλαίσιο. Όταν η πρωτοβουλία γίνεται από αίσθηση πίεσης ή υποχρέωσης (και όχι από εσωτερικό κίνητρο και νόημα), τότε μπορεί να αυξήσει την εργασιακή ένταση αντί να την μειώσει.

Τι Σημαίνει Αυτό για την Επαγγελματική Αγορά

Για τους οργανισμούς, το δίλημμα είναι πρακτικό: θέλουν καινοτομία και συνεχή βελτίωση, αλλά θέλουν και σταθερή απόδοση, ποιότητα, ασφάλεια και συνέπεια. Αν η κουλτούρα «πρωτοβουλία πάντα» οδηγήσει σε χρόνια κόπωση, τότε ανεβαίνει το ρίσκο λαθών, πέφτει η συγκέντρωση, μειώνεται η εξυπηρέτηση πελάτη και αυξάνει η αποχώρηση ταλέντου. Με όρους αγοράς, η πρωτοβουλία χρειάζεται σχεδιασμό όπως κάθε κρίσιμη ικανότητα: στόχους, χρόνο, προτεραιότητες και κανόνες.

Εδώ μπαίνει και η αξία της βιώσιμης παραγωγικότητας: δεν κερδίζεις όταν οι άνθρωποι “overdeliver” για λίγο και μετά «σβήνουν». Κερδίζεις όταν μπορούν να βελτιώνουν συστηματικά χωρίς να καίγονται.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

Τρεις Πρακτικές που Μειώνουν το Κόστος της Πρωτοβουλίας

1. Ενδιάμεσες Παύσεις Με Νόημα

Μικρά “micro-breaks” (λίγα λεπτά) έχουν συνδεθεί, σε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, με υψηλότερη ζωτικότητα και χαμηλότερη κόπωση. Δεν είναι «χασομέρι». Είναι ανάκτηση πόρων, ιδιαίτερα όταν η μέρα έχει υψηλές γνωστικές απαιτήσεις.

2. Εύκαμπτος Προγραμματισμός για Δουλειά Βελτίωσης

Αν μια πρωτοβουλία θέλει σκέψη, μην τη στριμώχνεις ανάμεσα σε back-to-back meetings. Βάλε την σε ώρα υψηλής διαύγειας, και προστάτεψε χώρο για τη βασική εργασία. Στο επίπεδο ομάδας, αυτό σημαίνει ξεκάθαρα “innovation slots” ή εβδομαδιαία blocks για βελτιώσεις, ώστε να μην γίνονται «κρυφά» πάνω σε ήδη γεμάτα ωράρια.

3. Ασφαλές Περιβάλλον Πειραματισμού

Όταν κάθε δοκιμή μπορεί να τιμωρηθεί, η πρωτοβουλία φορτώνεται με άγχος και αυτολογοκρισία. Η έρευνα γύρω από την ψυχολογική ασφάλεια (psychological safety), όπως έχει αναδειχθεί από ακαδημαϊκούς κύκλους του Harvard, δείχνει ότι οι ομάδες αποδίδουν καλύτερα όταν οι άνθρωποι νιώθουν ασφαλείς να μιλήσουν, να δοκιμάσουν και να παραδεχτούν λάθη χωρίς φόβο.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ESG

Η Ισορροπία Μεταξύ Απόδοσης και Καινοτομίας

Η πρωτοβουλία παραμένει κρίσιμο στοιχείο εξέλιξης και ανταγωνιστικότητας. Αλλά δεν είναι «δωρεάν». Έχει γνωστικό κόστος, ειδικά σε μέρες χαμηλού ελέγχου και υψηλής πίεσης. Το έξυπνο στοίχημα για επαγγελματίες και οργανισμούς είναι να τη βάλουν σε πλαίσιο: Με χρόνο, ανάσες, προτεραιότητες και κουλτούρα που επιτρέπει να δοκιμάζεις χωρίς να εξοντώνεσαι. Και τότε η πρωτοβουλία παύει να είναι παράγοντας burnout και γίνεται αυτό που πραγματικά πρέπει να είναι: μοχλός βιώσιμης βελτίωσης.