Φόρος στα Δεδομένα: Η Γαλλική Πρόταση που Αναστατώνει την Ψηφιακή Αγορά

Μπορεί ο όγκος των δεδομένων που φτάνουν στις οθόνες μας να γίνει βάση φορολόγησης; Μια πρόταση στη Γαλλία επιχειρεί να μετατρέψει τα gigabytes σε φορολογικό μέγεθος, ανοίγοντας συζήτηση για τη συνεισφορά των ψηφιακών επιχειρήσεων στα δημόσια έσοδα και για το ποιος θα επιβαρυνθεί τελικά.

Η τροπολογία του σοσιαλιστή βουλευτή Laurent Lhardit εγκρίθηκε στις 30 Οκτωβρίου, κατά την πρώτη ανάγνωση του προϋπολογισμού του 2027, με 11 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 14 αποχές. Πρόκειται για έγκριση συγκεκριμένης τροπολογίας και όχι για ολοκληρωμένη θέσπιση νέου φόρου.

Πώς θα Υπολογίζεται η Επιβάρυνση

Το προτεινόμενο μοντέλο προβλέπει χρέωση 0,055 ευρώ ανά gigabyte που αποστέλλεται από παρόχους περιεχομένου προς χρήστες στη Γαλλία. Υπόχρεες θα είναι οι επιχειρήσεις που εκπέμπουν τα δεδομένα. Οι πάροχοι πρόσβασης στο διαδίκτυο θα αναλάβουν τη μέτρηση και την τριμηνιαία διαβίβαση στοιχείων στις φορολογικές αρχές.

Προβλέπεται πλαφόν συνδεδεμένο με το 15% του κύκλου εργασιών στη Γαλλία ή το 2% του συνολικού κύκλου εργασιών. Για τη διανομή μέσω δικτύων CDN, τα οποία αποθηκεύουν περιεχόμενο κοντά στους χρήστες, λαμβάνονται υπόψη οι εξερχόμενες ροές. Οι εισηγητές εκτιμούν ετήσια έσοδα 10 δισ. ευρώ· το ποσό αποτελεί πρόβλεψη, όχι εξασφαλισμένη είσπραξη.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Πέντε Όμιλοι, Σχεδόν η Μισή Κίνηση

Η συγκέντρωση της διαδικτυακής κίνησης εξηγεί γιατί η συζήτηση στρέφεται στους μεγάλους τεχνολογικούς ομίλους. Σύμφωνα με την έκθεση της Arcep που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2026, Akamai, Netflix, Amazon, Google και Meta αντιπροσώπευαν περίπου το 49% της κίνησης προς τους τελικούς χρήστες στα τέλη του 2025.

Παράλληλα, η εισερχόμενη κίνηση στα σημεία διασύνδεσης των κυριότερων γαλλικών παρόχων αυξήθηκε κατά 10,4%, φτάνοντας τα 56 Tbit/s. Τα στοιχεία αποτυπώνουν τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη της ψηφιακής κατανάλωσης, χωρίς να σημαίνουν ότι κάθε gigabyte δημιουργεί την ίδια οικονομική αξία.

Ποιος θα Πληρώσει Τελικά;

Η πρόταση δεν επιβάλλει απευθείας χρέωση στον καταναλωτή. Ωστόσο, η διάκριση ανάμεσα στον νομικά υπόχρεο και σε εκείνον που επωμίζεται τελικά το κόστος παραμένει κρίσιμη. Όπως καταγράφει το κοινοβουλευτικό δίκτυο LCP, η κυβέρνηση αντιτίθεται στο μέτρο και προειδοποιεί ότι θα επηρεαστούν και μικρότεροι πάροχοι, συμπεριλαμβανομένων γαλλικών επιχειρήσεων. Η πιθανότητα μετακύλισης του κόστους έχει επίσης προκαλέσει ανησυχία. Ενδεχόμενες αυξήσεις συνδρομών ή άλλες εμπορικές προσαρμογές αποτελούν πιθανά σενάρια, όχι επιβεβαιωμένες αποφάσεις εταιρειών.

Για τις επιχειρήσεις που διαθέτουν ψηφιακό περιεχόμενο, προκύπτει έτσι ένα πρακτικό ερώτημα: πόσο διαφορετικά θα επηρεάζονταν υπηρεσίες με μεγάλες απαιτήσεις δεδομένων και υπηρεσίες που αποφέρουν υψηλότερα έσοδα με μικρότερο όγκο κίνησης;

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Μέτρηση, Ιδιωτικότητα και Αβέβαιη Συνέχεια

Το κείμενο προβλέπει συγκεντρωτική και ανωνυμοποιημένη καταγραφή, απαγορεύοντας να ζητούνται στοιχεία για το περιεχόμενο ή τον προορισμό των δεδομένων. Η εφαρμογή θα απαιτούσε σαφείς τεχνικούς κανόνες και επαληθεύσιμη απόδοση των όγκων στις υπόχρεες επιχειρήσεις.

Η πολιτική συνέχεια παραμένει αβέβαιη. Το LCP επισημαίνει ότι η τροπολογία μπορεί να μη συμπεριληφθεί στον τελικό προϋπολογισμό. Το ουσιαστικό ερώτημα, επομένως, παραμένει ανοιχτό: μπορεί η φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας να στηριχθεί στην ποσότητα των δεδομένων, χωρίς δυσανάλογες επιπτώσεις στον ανταγωνισμό και στους χρήστες;